Dinler TarihiVeritabanı
Menü

Katalog › Doktora Tezi

Doktora Tezi

Neopaganizmde Tanrıça İnanışı Bağlamında Şekillenen Kadın Rolleri: Wicca Örneği

Bibliyografik künye

Yıl
2026
Üniversite / Enstitü
Kahramanmaraş Sütçü İmam Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü
Yer
Kahramanmaraş
Üniversite (tasnif kaydı)
Kahramanmaraş Sütçü İmam Ü.
Enstitü
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Şehir
Kahramanmaraş
Araştırma yönü
Genel / çok yönlü

Tasnif ve konular

Birincil konu
Yeni Dinî Hareketler > Yeni Dinî Hareketler > Batı Ezoterizmi, Yeni Çağ ve Neopaganizm > Neopaganizm > Wicca (YD-05-03-a)

Özet

Bu çalışma, Neopaganizm içerisinde önemli bir gelenek olan Wicca inancında kadın kimliğinin Tanrıça merkezli teolojik yapı çerçevesinde nasıl şekillendiğini ve ritüel pratiklerde kadınlara atfedilen rollerin nasıl inşa edildiğini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada öncelikle Neopaganizmin tarihsel arka planı, inanç sistemi ve en yaygın geleneklerinden biri olan Wicca'nın gelişimi ile teolojik yapısı analiz edilerek kavramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. Bu bağlamda, Wicca'nın düalist Tanrı ve Tanrıça anlayışı içerisinde Tanrıça figürünün tarihsel kökenleri, sembolik anlamları, ritüellerdeki yeri ve feminist teoloji ile kurduğu ilişki incelenmiştir. Ayrıca Tanrıça figürünün kadın bedeni ve güç kavramlarıyla nasıl ilişkilendirildiği tartışılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılarak literatür taraması yapılmış; Wiccan metinler, ritüel pratikler ve çağdaş yorumlar üzerinden kadın kimliği değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, Neopaganizmin geleneksel paganizmin kesintisiz bir tarihsel devamı olmanın ötesinde, Rönesans, Reform, Aydınlanma, Romantizm ve okült akımlar gibi farklı düşünsel ve kültürel süreçlerin etkisiyle yeniden inşa edilen bir inanç sistemi olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca Wicca'nın başlangıçta "eski bir cadı dini" söylemiyle ilişkilendirilmiş olmakla birlikte, ezoterik gelenekler, gizli topluluklar, kültürel ve edebî akımlardan beslenerek şekillendiği ve bir toplumsal dönüşüm hedeflediği görülmüştür. Zaman içinde Wicca'nın, doğa temelli öğelerin ve kadın merkezli yorumların belirginleştiği bir inanç sistemi hâline geldiği anlaşılmıştır. Yine Wicca inancında kadının, Tanrıça ve cadı arketipleri üzerinden güçlü, kutsal ve otorite sahibi bir kimlikle özdeşleştirildiği; bunun kadınların hem ritüel pratiklerde hem de topluluk içindeki konumlarında belirleyici bir rol üstlenmesine zemin hazırladığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte Wicca'daki Tanrıça merkezli yapının, modern feminist söylemlerle paralellik arz eden yönleri bulunduğu; zaman zaman kadınlığı dar ve biyolojik özellikler üzerinden tanımlayan indirgemeci yaklaşımlar da içerebildiği saptanmıştır. Sonuç olarak bu çalışma, Wicca'daki Tanrıça figürünün yalnızca dini bir unsur değil, aynı zamanda modern kadın kimliğinin yeniden inşasında sembolik bir araç olarak işlev gördüğünü ortaya koymaktadır.

Aynı konudaki diğer tezler

Dinler Tarihi Perspektifiyle Neo-Pagan Bir Hareket Olarak Wicca · 2025