Dinler TarihiVeritabanı
Menü

Katalog › Doktora Tezi

Doktora Tezi

Protestan Geleneğinde Otorite Anlayışı-Kuveykırlar Örneği

Bibliyografik künye

Yıl
2026
Üniversite / Enstitü
Sakarya Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü
Yer
Sakarya
Üniversite (tasnif kaydı)
Sakarya Ü.
Enstitü
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Şehir
Sakarya
Araştırma yönü
Mezhepler, Ekoller ve Akımlar

Tasnif ve konular

Birincil konu
İbrahimî Gelenekler > Hıristiyanlık > Mezhepler, Ekoller ve Akımlar > Protestanlık (HR-07-06)

Özet

Protestan geleneğinde otorite anlayışı, tarihsel süreçte kurumsal, metinsel ve bireysel temeller arasında sürekli yeniden tanımlanan dinamik bir yapı sergilemiştir; Kuveykır hareketi ise bu dönüşümün en radikal ve özgün örneklerinden birini temsil etmektedir. Bu hareket, otoritenin nasıl tanımlandığını, meşrûlaştırıldığını ve dönüştürüldüğünü gösteren çok boyutlu bir model sunmaktadır. Bu çalışma, sosyal bilimler literatüründe otorite ile iktidar arasındaki ayrımı temel alarak, otoritenin zorlayıcı güçten ziyade rıza, kabul ve içselleştirme temelinde işlediğini ortaya koymaktadır. Bu kuramsal çerçeve, dinî otoritenin yalnızca kurumsal bir yapı değil; aynı zamanda anlam, meşruiyet ve deneyim üretimiyle ilişkili çok boyutlu bir olgu olduğunu gösteren analizlerle derinleştirilmiştir. Bu bağlamda dinî otoritenin ilahî, metinsel, yorumlayıcı ve kurumsal boyutları değerlendirilmiştir. Dinî otoritenin tarihsel gelişimi karizmatik, kurumsal ve metinsel aşamalar üzerinden ele alındığında, modern dönemde bu yapının bireysel ve deneyimsel temellere kaydığı görülmektedir. Kuveykırlık, İçsel Işık doktrini aracılığıyla otoritenin kaynağını bireyin doğrudan deneyimine dayandıran radikal bir yeniden tanımlama girişimi olarak öne çıkmaktadır. Ancak bu merkezsizleşme, otoritenin ortadan kalkması yerine bireysel deneyim ile kolektif düzenleme mekanizmaları arasında yeniden kurulan ilişkisel bir yapıya dönüşmesine yol açmıştır. Bu yaklaşımın aile, toplumsal ve siyasi alanlardaki yansımaları, otoritenin farklı düzlemlerde nasıl yeniden üretildiğini göstermektedir. Aile içinde eşitlikçi ilişkiler güçlenmiş; kadınların ve çocukların konumu yeniden tanımlanmıştır. Siyasi alanda ise eleştirel mesafe ile pragmatik uyum arasında dinamik bir denge kurulmuştur. Sivil katılım, barış tanıklığı ve toplumsal adalet vurgusu bu sürecin temel göstergeleri olarak öne çıkmaktadır. Bu yönüyle Kuveykırlık, dinî otoritenin yalnızca teolojik değil; toplumsal, kültürel ve tarihsel süreçler içinde yeniden şekillenen bir olgu olduğunu ortaya koyan güçlü bir analitik model sunmaktadır.

Aynı konudaki diğer tezler

Kuveykırlar (Ortaya Çıkışları ve Prensipleri) · 2022

Protestanlığın sosyo-kültürel arka planı · 2020

Bir Hıristiyan mezhebi olarak Kuveykırlar · 2009

Ermeniler arasında Protestanlığın yayılışı ve Protestan Ermeniler: Türkiye örneği · 2005